__slots__ __slots__ Python
گزینهای در کلاس که نام attributeها را از پیش ثابت میکند تا نمونهها بدون __dict__ جداگانه آنها را نگه دارند؛ حافظه کمتر مصرف میشود و attribute تازه نمیتوان اضافه کرد.
گزینهای در کلاس که نام attributeها را از پیش ثابت میکند تا نمونهها بدون __dict__ جداگانه آنها را نگه دارند؛ حافظه کمتر مصرف میشود و attribute تازه نمیتوان اضافه کرد.
فایلی از الگوها که به گیت میگوید کدام فایلهای untracked را نادیده بگیرد.
Dijkstra که با یک برآورد از هزینهی باقیمانده هدایت میشود و گرههای کمتری گسترش میدهد.
Application Binary Interface: قرارداد در سطح باینری (calling convention، چیدمان نوعها، نام نمادها) بین کدهای کامپایلشده.
شیء استانداردی که از طریق AbortSignal لغو شدن را به عملیات async خبر میدهد.
چهار تضمین یک تراکنش: Atomicity، Consistency، Isolation و Durability.
پاسخ consumer به JetStream: ack (تمام شد)، nak (دوباره بفرست)، term (دیگر نفرست).
مدتی که JetStream منتظر ack میماند، قبل از اینکه پیام را دوباره بفرستد.
پروتکلی که به نرمافزار اجازه میدهد گواهی را خودکار از یک CA بگیرد و تمدید کند.
بررسیگر زمان اجرا که کامپایلر اضافه میکند و دسترسی خارج از محدوده، use-after-free و double free را گزارش میدهد.
نمایشی از گراف که برای هر vertex فهرست همسایههایش را نگه میدارد. حافظهاش متناسب با V + E است و برای گرافهای خلوت مناسب است.
Architecture Decision Record: یادداشت کوتاه و شمارهدار که میگوید چه تصمیمی گرفته شد، چرا و با چه بدهبستانی.
قفلی که برنامه روی یک عدد تعریف میکند؛ دیتابیس آن را اعمال میکند اما معنایی برایش ندارد.
رمزنگاری احرازشده با دادهی همراه: یک عملیات که هم محرمانگی میدهد هم تشخیص دستکاری.
حالت رمزنگاری احرازشده: داده را پنهان میکند و هر تغییرش را تشخیص میدهد.
مجموعهای از اشیاء که یکجا تغییر میکنند و ریشهای دارد که قواعدشان را اجرا میکند.
خطایی که چند خطا را در خود جمع میکند، مثلاً rejectِ Promise.any.
وقتی هشدارهای کاذب زیاد باعث میشود آدمها هشدارهای واقعی را هم نادیده بگیرند.
فهرستی از تنها مقدارهای پذیرفتهشده؛ هر چیز دیگر بهطور پیشفرض رد میشود.
ALPN: مذاکرهی پروتکل برنامه (مثل h2 یا http/1.1) داخل TLS.
هزینهی هر عملیات که روی کل دنبالهی عملیاتها میانگین گرفته میشود. append که گاهی همهچیز را کپی میکند، اگر کپیهای گران بهاندازهی کافی نادر باشند، همچنان O(1) سرشکنشده است.
tagی که خودش یک object با پیام، نویسنده و تاریخ است.
لایهی ترجمهای که نمیگذارد مدل سیستم دیگر به مدل شما نشت کند.
فرایندی پسزمینه که replicaها را مقایسه میکند و تفاوتها را کپی میکند، چه کسی داده را بخواند چه نخواند.
توافق مکتوب دربارهی آنچه یک API میپذیرد و برمیگرداند و هم client و هم server باید رعایتش کنند.
نوع عدد صحیحی که اندازهاش در صورت نیاز بزرگ میشود و سرریز نمیکند. int در Python اینطور است.
تابع هش پسورد مدرن که هزینهاش با زمان، حافظه و موازیسازی تعیین میشود؛ argon2id متداولترین نوع است.
ماژول کتابخانهی استاندارد برای تجزیهی آرگومانهای خط فرمان؛ --help میسازد و در خطای استفاده با کد ۲ خارج میشود.
سینتکسی که کار با promiseها را شبیه کد ترتیبی میکند.
broker هر پیام را یک بار یا بیشتر تحویل میدهد و هرگز صفر بار، پس تکرار ممکن است.
commitی که فقط یک تغییر منطقی و کامل را شامل میشود.
نوشتن فایل به شکلی که خواننده یا محتوای قدیمی را میبیند یا جدید را، هرگز نیمهنوشته را.
یک رکورد مقاوم در برابر دستکاری از اینکه چه کسی، چه کاری، روی چه چیزی، کی، از کجا و با چه نتیجهای انجام داد.
سرور DNS که رکوردهای واقعی یک zone را دارد و با پرچم AA جواب میدهد.
تصمیمگیری دربارهی اینکه فراخوانندهی شناختهشده چه کاری مجاز است.
جریان OAuth2 که در آن مرورگر فقط یک code کوتاهعمر حمل میکند و کلاینت آن را در کانال پشتی با توکن عوض میکند.
فایل سمت سرور که کلیدهای عمومی مجاز را فهرست میکند، با محدودیت اختیاری برای هر کلید.
پروسهی پسزمینهی PostgreSQL که وقتی در جدول به اندازهی کافی تغییر جمع شود، خودکار VACUUM و ANALYZE اجرا میکند.
درخت جستوجوی دودویی که با rotation اختلاف ارتفاع دو زیردرخت هر node را حداکثر ۱ نگه میدارد.
درخت متوازنی از pageهای هماندازه با کلیدهای مرتب، نوع پیشفرض ایندکس در PostgreSQL.
پر کردن ستون جدید برای ردیفهای موجود، در دستههای کوچک تا قفلها و تراکنشها کوتاه بمانند.
بلوک حافظهای که slice به آن اشاره میکند. چند slice میتوانند یک backing array را بهاشتراک بگیرند و نوشتن از یکی از آنها از دیگری دیده میشود.
سیگنالی از مصرفکنندهی کند به تولیدکنندهی سریع که بایستد تا بافرها بیحد بزرگ نشوند.
ساختن جواب گامبهگام و برگرداندن گام وقتی به جواب نمیرسد.
تابع هش پسورد با پارامتر cost و salt داخلی؛ فقط ۷۲ بایت اول پسورد را بهکار میبرد.
توکنی که به هر کس که آن را دارد دسترسی میدهد و به شکل `Authorization: Bearer <token>` فرستاده میشود.
کوتاهترین مسیر با اجازهی وزن منفی، با relax کردن همهی یالها تا V بار، با هزینه O(V·E).
یک کران بالا برای رشد هزینهی الگوریتم با بزرگشدن ورودی n، بدون در نظر گرفتن ضریبهای ثابت و جملههای کوچکتر.
یک درخت دودویی کامل که در slice ذخیره میشود و هر والد از فرزندانش بزرگتر نیست؛ کمینه همیشه در اندیس ۰ است.
جستوجویی که در هر قدم نیمی از بازه را کنار میگذارد، در زمان O(log n).
درختی که در آن هر node در زیردرخت چپش کلید کوچکتر و در زیردرخت راستش کلید بزرگتر دارد.
گرافی که vertexهایش را میشود به دو گروه تقسیم کرد به طوری که هر یال دو گروه متفاوت را وصل کند. معادل نداشتن دور با طول فرد است.
planی که مکان ردیفهای منطبق را از یک یا چند ایندکس در یک bitmap جمع میکند و بعد صفحههای جدول را به ترتیب میخواند.
اینکه یک تغییر بد به چند کاربر یا درخواست آسیب میزند.
شیء گیت که محتوای یک فایل را بدون نام نگه میدارد.
ساختاری با آرایهی بیت که یا میگوید «حتماً نیست» یا «شاید هست»؛ منفیی اشتباه ندارد.
استفاده از یک مقدار از راه reference بدون گرفتن مالکیت آن.
مرزی که درونش یک مدل و یک زبان بهطور یکدست اعمال میشود.
اشارهگری قابل جابهجایی: فایلی که شناسهی یک commit را نگه میدارد.
جایگزینی تدریجی کد با پنهان کردن قدیم و جدید پشت یک interface.
قاعدههای پلتفرم میزبان که تعیین میکنند یک branch مثل main چطور تغییر کند.
پیمایش درخت یا گراف سطحبهسطح و از نزدیکترین گرهها با استفاده از queue. کوتاهترین مسیر را در گراف بدون وزن پیدا میکند.
تغییری در API که باعث میشود یک client که درست نوشته شده کار نکند.
افزودن آدم به پروژهی نرمافزاری دیرکرده معمولاً آن را دیرتر میکند.
نوشتن (یا خواندن) بعد از انتهای یک بافر با اندازهی ثابت که حافظهی همسایه را خراب میکند.
خط `//go:build` بالای فایل Go که تعیین میکند فایل برای کدام سیستمعامل یا شرایط کامپایل شود.
ساخت دوبارهی همان سورس خروجی دقیقاً یکسان (بایت به بایت) میدهد، پس checksum میتواند ثابت کند چه چیزی ساخته شده.
سقف منبع جداگانه برای هر وابستگی تا یک وابستگی کند نتواند همهچیز را مصرف کند.
نرخ خطای مشاهدهشده تقسیم بر نرخ خطای مجاز SLO؛ مقدار ۱ دقیقاً کل بودجه را مصرف میکند.
چند بایت نامرئی در ابتدای فایل متنی؛ در UTF-8 همان EF BB BF است و فایل را UTF-8 معرفی میکند.
دادهای که با هم استفاده میشود و در حافظه کنار هم است ارزانتر خوانده میشود، چون CPU حافظه را در بلوکهای کوچک (cache line) میآورد و دسترسی ترتیبی را پیشواکشی میکند.
نشان دادن تغییر به بخش کوچکی از ترافیک، پیش از بقیه.
هنگام network partition سیستم باید یا linearizability را رها کند یا availability را، برای عملیاتی که نمیتواند کامل کند.
برآورد و بررسی میزان سختافزار لازم برای بار پیشبینیشده، و تکرار آن با رشد بار.
خرابیای که پخش میشود: یک جزء کند یا خراب callerهایش را فرسوده میکند و آنها callerهای خودشان را.
اگر یک عملیات میتوانسته روی دیگری اثر بگذارد، همه آنها را به همان ترتیب میبینند؛ عملیات نامرتبط ممکن است فرق کند.
CA: مرجعی که کلاینت به امضایش روی گواهیها اعتماد میکند.
فهرست leaf، intermediate و root که گواهی سرور را به یک root مورد اعتماد وصل میکند.
فقط سروری را قبول میکنیم که گواهی یا کلید عمومیاش با یک hash از قبل شناختهشده بخواند.
گروهبندی پروسهها در کرنل Linux برای محدود کردن و شمارش مصرف CPU، حافظه و تعداد پروسه.
مجرایی با نوع مشخص که goroutineها برای ارسال و دریافت امن مقدار از آن استفاده میکنند.
آزمایش روی یک سیستم با تزریق خرابی، برای اطمینان از اینکه در برابر آنها تاب میآورد.
تستی که رفتار فعلی کد را با همهی باگهایش ثبت میکند تا بتوان با اطمینان آن را تغییر داد.
قاعدهای روی جدول، مثل balance_cents >= 0، که هر ردیفِ نوشتهشده باید رعایت کند.
عددی کوچک که از روی داده محاسبه میشود تا خرابشدن تصادفی را تشخیص دهد.
یک لاگ عمومی و فقطافزودنی از hash ماژولها (Go از sum.golang.org استفاده میکند) که تغییر ماژول بین کاربران را تشخیص میدهد.
patch یک commit را بهصورت commit جدید با hash جدید روی branch فعلی کپی میکند.
سرویسها به رویدادهای هم واکنش نشان میدهند و هیچ هماهنگکنندهی مرکزی جریان را تعیین نمیکند.
روشی در HTTP/1.1 برای فرستادن body تکهتکه بدون دانستن طول کل.
ادغام پیوسته: سرور روی هر push یا pull request بررسیها (build، تست، lint) را اجرا میکند.
CIDR نوشتن شبکه به شکل آدرس/طول prefix است، مثل 192.0.2.0/24.
wrapperای که چند وقت صدا زدن وابستگی خراب را متوقف میکند و بهجایش سریع شکست میدهد.
اختلاف ساعت دو ماشین در یک لحظهی واقعی.
تابعی که به متغیرهای محدودهی بیرونی خودش دسترسی دارد
تعداد دفعات تغییر یک فایل یا تابع در طول زمان؛ نشانهی ارزان از جایی که کار و باگ جمع میشود.
درصدی از خطها، شاخهها و توابع که هنگام اجرای تستها اجرا شدند.
خوانده شدن یک تغییر توسط فرد دیگر پیش از merge، برای پیدا کردن مشکل و انتقال دانش.
فایلی در repository که مسیرها را به افراد یا تیمهایی نگاشت میکند که باید تغییرهای آن مسیر را review کنند.
باگی که در آن ورودی کاربر بخشی از خط فرمان shell میشود و آنچه اجرا میشود را عوض میکند.
object گیت که یک tree را به parentها، author، committer و پیام وصل میکند.
سیستم ماژول اصلی Node.js: `require()` فایل را همگام بارگذاری میکند و `module.exports` همان چیزی است که برمیگرداند.
کاری جدید که اثر یک قدم قبلاً commitشده را از نظر معنایی خنثی میکند، مثل refund برای یک charge.
یک ایندکس روی چند ستون که اول بر اساس ستون اول، بعد دوم و ... مرتب است.
تنها جایی (معمولاً `main`) که قطعههای واقعی ساخته و به هم وصل میشوند.
فیلد `exports` در `package.json` که مسیرهای import را به فایل نگاشت میکند و میتواند برای `import` و `require` فایل متفاوتی انتخاب کند.
بزرگترین گروه از vertexها در گراف بدون جهت که هر کدام به بقیه میرسند. BFS یا DFS از یک vertex دقیقاً مؤلفهی آن را پیدا میکند.
مجموعهای از اتصالهای باز به دیتابیس که قرض داده و دوباره استفاده میشوند.
جدول جریانها در کرنل که قوانین فایروال را بر اساس حالت اتصال ممکن میکند.
رسیدن گروهی از nodeها به توافق روی یک مقدار (یا یک log مرتب) با وجود crash برخی nodeها یا گم شدن پیامها.
نگاشت کلید به node که با حذف یک node فقط کلیدهای همان جابهجا میشوند.
مقایسهی رازها بهشکلی که زمان اجرا به محل اولین تفاوت وابسته نباشد.
قراردادی که clientها مینویسند و میگویند کدام بخشهای API را واقعاً استفاده میکنند و server آن را راستیآزمایی میکند.
یک پروسهی معمولی Linux که با namespace و محدودیت cgroup اختصاصی و معمولاً از یک image اجرا میشود.
هدر پاسخی که به مرورگر میگوید صفحه از چه منبعهایی اجازهی اسکریپت و محتوای دیگر دارد.
مقداری که لغو، مهلت زمانی و دادههای مربوط به یک درخواست را بین لایهها منتقل میکند.
شیئی که با دستور with استفاده میشود و متدهای __enter__ و __exit__ آن آمادهسازی و پاکسازی تضمینشده را دور یک بلوک اجرا میکنند.
تستی که درخواست یا پاسخ واقعی را با قرارداد API میسنجد، نه با انتظارهای دستی.
یکی از چند شرطی که با هم اجازهی وقوع حادثه را دادهاند.
قرارداد نوشتن subject کامیت به شکل type(scope): summary.
طراحی یک سیستم تمایل دارد ساختار ارتباطی سازمان سازندهاش را منعکس کند.
گزینهای در logrotate که لاگ را کپی میکند و فایل اصلی را بهجای تغییر نام، همانجا خالی میکند.
تابعی که با async def تعریف میشود؛ صدا زدنش یک شیء coroutine برمیگرداند که تا await یا تبدیل به task نشود کاری نمیکند.
زیرپرسوجویی که به ردیف بیرونی ارجاع میدهد و برای هر ردیف بیرونی یک بار اجرا میشود.
مکانیزمی که با هدرها به مرورگر میگوید صفحهای از origin دیگر مجاز به خواندن پاسخ هست یا نه.
fuzzing هدایتشده با پوشش ورودیهایی را نگه میدارد و جهش میدهد که به بخش تازهای از کد برسند.
ایندکسی که همهی ستونهای موردنیاز کوئری را دارد و نیازی به خواندن جدول نیست.
حافظهی کوچک و سریع کنار CPU که دادههای اخیر را نگه میدارد؛ دسترسی ترتیبی خیلی بیشتر از دسترسی تصادفی از آن بهره میبرد.
نمونهبرداری از اینکه CPU در هر لحظه کدام تابع را اجرا میکرد؛ برای پیدا کردن جای رفتن زمان.
کاری که سرعتش را پردازنده تعیین میکند، مثل محاسبهی اعداد اول، نه انتظار برای I/O.
مدلی که نوشتن را انجام میدهد از مدلی که خواندن را سرو میکند جداست.
نوع دادهی replicate شدهی بدون تعارض: replicaها مستقل تغییر میکنند و یک تابع merge جابهجاییپذیر، شرکتپذیر و idempotent آنها را همگرا میکند.
ساخت ایندکس بدون بلوکه کردن نوشتن، به قیمت چند گذر بیشتر و احتمال یک ایندکس INVALID در صورت شکست.
امتحان جفتهای نام کاربری و گذرواژهی لو رفته از جای دیگر روی ورود شما، با کاربران زیاد از یک مبدأ.
طولانیترین زنجیرهی کارهای وابسته؛ حتی با کارگر نامحدود حداقل زمان را همین تعیین میکند.
زمانبند کلاسیک Unix که فرمانها را در زمانهای نوشتهشده در جدول پنجستونی اجرا میکند.
حذف داده از یک log تغییرناپذیر با رمز کردن فیلدهای شخصی با کلید مخصوص هر فرد و از بین بردن کلید.
جعل درخواست بینسایتی: سایت دیگری مرورگر را وادار میکند درخواستی با کوکی شما بفرستد که نخواستهاید.
یک subquery نامدار که با WITH تعریف میشود و در query اصلی استفاده میشود.
Common Vulnerabilities and Exposures: شناسهی عمومی برای یک آسیبپذیری امنیتیِ شناختهشده.
شمارش مسیرهای تصمیم مستقل در یک تابع.
threadی که برنامه را زنده نگه نمیدارد: وقتی فقط threadهای daemon مانده باشند process تمام میشود.
گراف جهتدار بدون دور: شکل تاریخچهی گیت که commitها به parentهایشان اشاره میکنند.
ساختار مرتب و جداگانهای که دیتابیس را بدون خواندن کل جدول به ردیفها میرساند.
کلاسی با دکوراتور @dataclass: Python از فیلدهای annotate شده __init__، __repr__ و __eq__ را میسازد، با گزینههایی مثل frozen، order و slots.
دادهگرام بستهای مستقل است که بدون اتصال فرستاده میشود؛ یا کامل میرسد یا اصلاً نمیرسد.
هشداری که وقتی سیگنال مورد انتظار نمیرسد فعال میشود.
نسخهای از ردیف که هیچ تراکنش فعلی یا آیندهای دیگر نمیبیند، اما تا وقتی VACUUM پاکش نکرده جا اشغال میکند.
جایی که پیامهایی که مدام شکست میخورند به آن منتقل میشوند تا جریان اصلی را بلاک نکنند.
زمانی مطلق که بعد از آن خواندن یا نوشتن روی شبکه با خطای timeout شکست میخورد.
دو یا چند session هرکدام منتظر قفلی هستند که دیگری نگه داشته، پس هیچکدام ادامه نمیدهد؛ دیتابیس یکی را قطع میکند.
تابعی که تابع دیگر را میگیرد و نسخهی تغییریافتهاش را برمیگرداند
پارتیشنی که ردیفهای بیپارتیشن را میگیرد، یعنی ردیفهایی که با هیچ پارتیشن دیگری جور نیستند.
ذخیرهی object بهصورت تفاوت کوچک با یک object پایه.
حمله یا اتفاقی که با تمامکردن یک منبع مثل حافظه، اتصال یا CPU سرویس را در دسترس نمیگذارد.
ذخیرهی عمدی یک واقعیت در چند جا برای ارزانتر شدن خواندن.
هر route یا عملی تا وقتی قاعدهای صریحاً اجازه ندهد ممنوع است.
دادن وابستگیها (مثل زمان یا دیتابیس) از بیرون بهجای ساختنشان داخل تابع.
پیمایش گراف با رفتن تا جای ممکن در یک مسیر و بعد برگشتن به عقب، با بازگشت یا stack.
صف دوطرفه: push و pop از هر دو سر، همگی در O(1) سرشکن. ring buffer با قابلیت رشد آن را خوب پیاده میکند.
حالتی که HEAD مستقیم به یک commit اشاره میکند، نه به نام یک branch.
اجرای سیستم در یک دنیای شبیهسازیشده که با seed هدایت میشود تا هر خرابی دقیقاً بازپخش شود.
اجرای دو پیادهسازی روی یک ورودی و گزارش هر تفاوت.
مقداری که با کلید خصوصی ساخته میشود و هر کس با کلید عمومی میتواند راستیآزمایی کند؛ منشأ و یکپارچگی را ثابت میکند.
کوتاهترین مسیر از یک مبدأ در گراف با وزن نامنفی، با گسترش همیشگی نزدیکترین رأس تمامنشده.
سرویسهایی که از راه شبکه جدا شدهاند ولی هنوز باید با هم تغییر کنند، مستقر شوند و خراب شوند.
سیستمی که نامها را به رکوردهایی مثل آدرس IP نگاشت میکند.
نامی که برای بررسی به آدرسی بیخطر و برای اتصال به آدرسی داخلی resolve میشود.
واقعیتی که در دامنه رخ داده، با فعل گذشته نامگذاری میشود، مثل OrderPlaced.
رویکردی که کد را بر پایهی دامنهی کسبوکار، زبان، مرزها و قواعد آن شکل میدهد.
نوشتن همزمان شکل قدیم و جدید داده.
استفاده از یک شیء بهخاطر متدهایی که صدا میزنید، نه کلاسی که اعلام کرده؛ اگر speak() دارد، میتوانید speak() را صدا بزنید.
متدی ویژه با دو underscore دور نامش، مثل __repr__ یا __eq__، که Python هنگام استفاده از print()، == یا len() خودش صدا میزند.
یک consumer نامدار در JetStream که جایگاهش بعد از restart و اتصال مجدد حفظ میشود.
آرایهای قابلرشد که عنصرها را در یک بلوک پیوسته نگه میدارد؛ وقتی پر شد بلوک بزرگتری میگیرد و همهچیز را کپی میکند. slice در Go و Vec در Rust اینطور کار میکنند.
حل مسئله با ترکیب جواب زیرمسئلههای کوچکتر که هر کدام یک بار حل و ذخیره میشود.
حالتی از رمز بلوکی که هر بلوک را مستقل رمز میکند، پس بلوکهای برابر متن، بلوکهای برابر رمز میدهند.
کمترین تعداد درج، حذف و جایگزینی برای تبدیل یک دنباله به دیگری (Levenshtein).
نصب یک پروژه بهگونهای که محیط به نسخهی کاری شما اشاره کند، نه یک کپی ثابت؛ پس تغییرها فوراً اعمال میشوند.
قرار دادن دادهی یک لایه داخل header لایهی پایینتر.
یک اتصال نامدار در metadata بسته؛ entry point های console_scripts هنگام نصب به دستور در PATH تبدیل میشوند.
رمز کردن داده با کلید تصادفی هر رکورد که خودش با یک کلید اصلی رمز میشود.
رشتهای با نام که پروسه از والد خود میگیرد و برای انتقال تنظیماتی مثل پورت و کلید به کار میرود.
فراخوانهای سیستمی Linux که به یک thread اجازه میدهند بهطور کارا منتظر آماده شدن هزاران file descriptor بماند.
ابزاری از `golang.org/x/sync` که چند goroutine را با هم اجرا میکند و با اولین خطا بقیه را لغو میکند.
کد خطایی که فراخوان سیستمی ناموفق گزارش میکند، مثل ENOENT یا EACCES.
مقدار شکستی که SLO در یک بازه اجازه میدهد.
سیستم ماژول استاندارد JavaScript (`import` و `export`) که ناهمگام بارگذاری میشود و پیش از اجرای کد، بهصورت ایستا تحلیل میشود.
یک پوشش ثابت دور هر رویداد با metadata (شناسه، نوع، زمان، منبع، نسخهی schema، correlation id) جدا از payload.
حلقهای که به JavaScript تکthreaded اجازه میدهد با اجرای callback در لحظهی آماده شدن، چند عملیات منتظر را مدیریت کند.
وضعیت ذخیره نمیشود؛ فهرست append-only رویدادهایی که به آن رسیدهاند ذخیره میشود و وضعیت فعلی fold آنهاست.
شیء publish/subscribe داخلی Node: event با نام emit میشود و listenerها واکنش نشان میدهند.
اگر writeها متوقف شوند، همهی replicaها به یک مقدار میرسند؛ قبل از آن readها ممکن است کهنه یا نامرتب باشند.
وصل کردن exception جدید به exception در حال مدیریت: raise ... from e مقدار __cause__ و raise داخل except مقدار __context__ را پر میکند.
exceptionی که چند exception را با هم حمل میکند؛ except* هر نوع را روی بخش مربوط به خودش مدیریت میکند.
عددی که دستور پایان کار برمیگرداند؛ 0 یعنی موفق و غیر از آن یعنی شکست. پوسته آن را با `$?` نشان میدهد و در `&&` و `||` و `if` به کار میبرد.
دستور پخت مایگریشن در گامهای کوچک و امن: ساختار جدید را اضافه کن، داده را کپی کن، برنامه را عوض کن، ساختار قدیمی را حذف کن.
افزایش فاصلهی بین تلاشها پس از هر شکست، با دو برابر شدن تا سقف مشخص.
ایندکسی که روی نتیجهی یک عبارت مثل lower(email) ساخته میشود، نه یک ستون ساده.
آمار چندستونه که با `CREATE STATISTICS` ساخته میشود.
عبور دادن درخواستها وقتی جزء محافظ، مثل store مربوط به limiter، در دسترس نیست.
جابهجایی به یک standby بهعنوان primary جدید وقتی قدیمی از کار میافتد.
مؤلفهای که حدس میزند یک گرهی دور از کار افتاده یا نه، معمولاً از نرسیدن heartbeat در مهلت مشخص.
تعداد فرزندهایی که یک node درخت میتواند داشته باشد؛ fan-out بزرگتر درخت را کمعمقتر میکند.
جلو بردن اشارهگر branch روی یک خط مستقیم از commitها، بدون ساختن commit جدید.
ایجاد عمدی تأخیر، خطا یا crash در یک وابستگی برای دیدن واکنش سیستم.
کلیدی در زمان اجرا که مسیرهای کد را بدون deploy روشن یا خاموش میکند.
Foreign Function Interface: فراخوانی کدی که به زبان دیگری نوشته شده، معمولاً از راه C ABI.
عدد کوچکی که پروسه با آن به فایل، pipe یا سوکت باز اشاره میکند. ۰ و ۱ و ۲ همان stdin، stdout و stderr هستند و redirectهای پوسته آنها را جابهجا میکنند.
نُه بیت (خواندن، نوشتن و اجرا برای user و group و other) که در inode ذخیره میشوند. حالتهای octal مثل 755 یا 640 آنها را فشرده مینویسند.
آزمون معناداری دقیق برای جدول ۲×۲ از شمارشها.
روشی که با پرسیدن پیاپی «چرا» دنبال علت میگردد؛ فقط یک زنجیره را میرود.
تابعی که چیزهای موردنیاز تست را آماده و پس از آن پاکسازی میکند
تستی که بدون تغییر کد گاهی میگذرد و گاهی رد میشود.
تصویری از stackهای نمونهبرداریشده که عرض هر جعبه نشان میدهد تابع چند بار روی stack بوده.
branch ریموت را با نسخهی محلی بازنویسی میکند، حتی اگر commitهایی حذف شوند؛ --force-with-lease ترجیح دارد.
ستونی که باید با یک مقدار کلید اصلی در جدولی دیگر یکی باشد.
ساختی از CPython که از 3.13 بهصورت گزینه در دسترس است و بدون GIL اجرا میشود.
دادن ورودیهای جهشیافتهی خودکار به برنامه، با هدایت coverage، برای پیدا کردن crash و باگ.
جلسهی برنامهریزیشدهای که تیم در آن خرابی تزریق میکند و تشخیص و رفع آن را تمرین میکند.
بخشی از runtime که objectهایی را که دیگر به آنها دسترسی نیست آزاد میکند.
ستونی که مقدارش با یک عبارت از ستونهای دیگر همان ردیف محاسبه و خودکار ذخیره میشود.
تابعی با yield که مقدارها را یکییکی و در صورت نیاز تولید میکند
کدی که یک بار برای هر نوعی نوشته میشود و نوع بهعنوان پارامتر میآید، مثل def first[T](xs: list[T]) -> T. checker پیگیری میکند در هر فراخوانی T چیست.
قفلی در CPython استاندارد که اجازه میدهد در هر لحظه فقط یک thread بایتکد Python اجرا کند.
ایندکس وارونه در PostgreSQL که هر عنصر داخل یک مقدار (کلید JSON، کلمه) را به ردیفهایی که آن را دارند نگاشت میکند.
ابزار Git که با جستوجوی دودویی در تاریخچه، اولین commit خرابکننده را پیدا میکند.
یکی از blob، tree، commit یا tag که با هشش در .git/objects ذخیره میشود.
branch فعلی را به commit دیگری میبرد؛ mode تعیین میکند index و working tree چه شوند.
یک commit را با افزودن commit جدیدی با patch معکوس برمیگرداند و تاریخچه را دست نمیزند.
یک ورودی در tree (با mode برابر 160000) که id یک commit از repository دیگر را ثبت میکند.
فایل go.work که چند ماژول محلی Go را بدون نسخهی منتشرشده به هم وصل میکند.
فریمی در HTTP/2 که به طرف مقابل میگوید روی این اتصال stream تازه باز نکند.
اجرای سبکی از یک تابع که runtime زبان Go مدیریت میکند، نه سیستمعامل.
متوقف کردن سرور بدون پذیرش کار تازه، بهطوری که درخواستهای در حال اجرا تمام شوند.
مجموعهای از vertex (گره) که با edge (یال) به هم وصل شدهاند. یالها میتوانند جهتدار یا بدون جهت باشند. شبکه، نقشه، وابستگیها و دوستیها همه گرافاند.
گرهای که نمرده ولی آنقدر کند یا ناپایدار است که به سیستم آسیب میزند، در حالی که زنده به نظر میرسد.
در هر گام بهترین انتخاب محلی را میکند و هرگز به آن برنمیگردد.
چارچوب RPC باینری که روی HTTP/2 و Protocol Buffers ساخته شده است.
بستن فقط جهت ارسال یک اتصال TCP در حالی که هنوز میتوان خواند.
رابطهی علّیت به صورت ترتیب جزئی: ترتیب برنامه، send قبل از receive و تعدی؛ رویدادهای بدون چنین مسیری همزماناند.
نام دوم برای همان inode. هر دو نام همارزند، شمارندهی لینک بالا میرود و داده فقط وقتی آزاد میشود که آخرین نام حذف شود.
هر رکورد hash رکورد قبلی را نگه میدارد، پس ویرایش، حذف یا جابهجایی همهی پیوندهای بعدی را میشکند.
دو کلید متفاوت که به یک خانه از جدول هش میرسند.
یکی از تعداد ثابتی سطل منطقی که کلیدها در آن hash میشوند؛ کل slot به node داده یا بین nodeها جابهجا میشود، نه تکتک کلیدها.
ساختاری که کلید را با محاسبهی hash پیدا میکند و جستوجو را بهطور میانگین O(1) میکند. map در Go یکی از آنهاست.
اشارهگر به commitی که checkout فعلی شما بر پایهی آن است.
یک مورد کند در ابتدای صف، همهی موارد پشت سرش را معطل میکند.
بررسیای که به load balancer میگوید backend میتواند ترافیک بگیرد یا نه.
ثبت همهی objectهای زندهی heap همراه با اندازه و ارجاعها، برای پیدا کردن اینکه چه چیزی حافظه را نگه داشته.
ساخت max-heap در جا، و بعد جابهجایی مکرر ریشه به انتها و sift down؛ O(n log n)، بدون حافظهی اضافه و ناپایدار.
تبدیل یک slice نامرتب به heap در جا و در O(n)، با پایینبردن گرهها از آخرین والد تا ریشه.
پیام کوچک و دورهای (مثل ping) برای فهمیدن اینکه طرف مقابل هنوز زنده است.
ارسال نسخهی دوم یک درخواست کند به replica دیگر و استفاده از اولین پاسخ.
سینتکس پوسته (`<<EOT`) که خطهای بعدی را به stdin دستور میدهد. marker داخل quote (`<<’EOT’`) باز شدن متغیرها را خاموش میکند.
اندازهی بافری که از آن به بعد stream از تولیدکننده میخواهد آهستهتر شود (برای Writable پیشفرض 16 KiB).
وقتی یک replica از کار افتاده، node دیگری نوشتنهای آن را با یک hint نگه میدارد و بعد از برگشتنش تحویل میدهد.
کد احراز پیام ساختهشده از هش و کلید مخفی؛ برخلاف sha256(secret||msg) در برابر length extension مقاوم است.
کلیدی که آنقدر ترافیک میگیرد که shard صاحبش حتی با پخش یکنواخت بقیهی کلیدها زیر بار میماند.
Heap-Only Tuple: نسخهی جدید در همان صفحه ذخیره میشود و ورودی جدیدی در ایندکس نمیگیرد؛ وقتی ممکن است که ستون ایندکسشده تغییر نکند.
روش فشردهسازی header در HTTP/2.
هدری که به مرورگر میگوید تا مدتی فقط با HTTPS به این سایت وصل شود.
پروتکل متنی درخواست و پاسخ که معمولاً روی TCP حمل میشود.
ریدایرکت پاسخ 3xx با هدر Location است که به کلاینت میگوید URL دیگری را بخواهد.
فیلدهای هدری که بعد از body فرستاده میشوند، وقتی نتیجهی نهایی معلوم شده است.
درخواستی که از سرور میخواهد اتصال را به پروتکل دیگری ببرد (پاسخ 101 Switching Protocols).
ویژگی کوکی که آن را از JavaScriptِ داخل صفحه پنهان میکند.
کد پیشوندی greedy که نمادهای پرتکرار را با رشتهبیت کوتاهتر مینویسد.
یک بلوک پیوسته از تغییرها داخل diff.
timestampی که زمان فیزیکی را با یک شمارندهی منطقی ترکیب میکند؛ نزدیک به زمان واقعی و سازگار با علّیت.
لازمکردن چند probe پشتسرهم قبل از تغییر حالت، تا instance ناپایدار مدام وارد و خارج چرخش نشود.
کاری که بیشتر زمانش صرف انتظار برای شبکه یا دیسک میشود، نه محاسبه.
ICMP پروتکل پیامهای کنترلی IP است و برای خطاهایی مثل port unreachable به کار میرود.
پردازش چندبارهی یک عملیات همان اثر پردازش یکباره را دارد.
شناسهی یکتایی که کلاینت همراه درخواست میفرستد تا سرور تکرار را تشخیص بدهد و بهجای اجرای دوباره، نتیجهی اول را برگرداند.
جلسهای که transaction باز کرده و کاری نمیکند، ولی هنوز connection و قفلهایش را نگه داشته.
IDOR (ارجاع مستقیم ناامن به شیء): endpoint شیء را با شناسهاش برمیگرداند بیآنکه بررسی کند فراخواننده اجازهی دیدنش را دارد.
تعداد یالهایی که به یک رأس وارد میشوند؛ در گراف وابستگی یعنی چند پیشنیاز هنوز مانده است.
فرایند سازمانیافتهی شناسایی، مهار، حذف و یادگیری از یک حادثهی امنیتی.
یک node در plan که کوئری را فقط از ایندکس جواب میدهد، بیآنکه سراغ جدول برود.
PEP 723: بلوک کامنت بالای یک اسکریپت تکفایلی که وابستگیها و نسخهی Python را فهرست میکند.
رکوردی در سیستم فایل که فرادادهی فایل (مالک، مجوز، اندازه، تعداد لینک) و محل دادهاش را نگه میدارد. نام فایل در پوشه فقط به شمارهی inode اشاره میکند.
نتیجهای که در نوع عدد صحیح جا نمیشود؛ در Go بیصدا دور میزند.
تستی که چند بخش را با هم اجرا میکند، مثل یک service همراه repository.
شرطی که قبل و بعد از هر دور حلقه برقرار است و برای اثبات درستی الگوریتم به کار میرود.
مجموعهی ابزار شبکهی Linux که با دستور ip کار میکند.
IPv6 جانشین ۱۲۸ بیتی IPv4 است، با نمایش hex، زیرشبکههای /64 و بدون broadcast.
تنظیمی که تعیین میکند یک تراکنش چقدر از کارِ تراکنشهای همزمان را ببیند.
شیئی که با __next__ مقدار بعدی را میدهد و در پایان StopIteration میاندازد
لایهی ماندگاری NATS: streamهایی که پیام را ذخیره میکنند و consumerهایی که آنها را میخوانند.
تصادف اضافهشده به فاصلهی retry تا کلاینتها همزمان تلاش نکنند.
ترکیب سطرهای دو جدول بر اساس یک شرط تطابق.
سرویس systemd که لاگ سرویسها و کرنل را در یک ژورنال ساختاریافته جمع میکند.
توصیفی استاندارد از شکل یک سند JSON که کتابخانه با آن بهطور خودکار اعتبارسنجی میکند.
نوع ستونی در PostgreSQL که JSON را به شکل باینری پارسشده نگه میدارد و میشود رویش ایندکس ساخت و کوئری زد.
سند JSON، معمولاً در /jwks.json، که کلیدهای عمومی لازم برای راستیآزمایی توکنهای امضاشدهی یک issuer را منتشر میکند.
توکن امضاشده (header.payload.signature) که claimها را حمل میکند؛ امضا شده، رمزنگاری نشده.
استفادهی مجدد از یک اتصال TCP برای چند درخواست HTTP، بهجای باز کردن اتصال تازه برای هرکدام.
تابعی که رمز عبور یا راز اصلی را به کلیدهای تصادفی یکنواخت با طول لازم تبدیل میکند.
جایگزین کردن کلید با کلید جدید بهصورت دورهای یا پس از لو رفتن، بدون از دست رفتن دادهی قدیمی.
صفحهبندی با «ردیفهای بعد از این کلید» بهجای «N ردیف را رد کن».
پرچمی که فقط برای خاموش کردن فوری یک ویژگی است.
جستوجوی رشته با یک تابع شکست از پیش محاسبهشده، بهطوری که اشارهگر متن هرگز عقب نمیرود.
انتخاب اقلام با وزن و ارزش برای بیشینه کردن ارزش در ظرفیت وزنی مشخص.
فایل سمت کلاینت از کلیدهای میزبان مورد اعتماد، برای تشخیص سرور تغییرکرده یا جعلی.
رابط اعلان رویداد در BSD و macOS، همخانوادهی epoll در Linux.
یک شمارنده برای هر process که با هر رویداد زیاد میشود و هنگام receive با max ادغام میشود، تا «a پیش از b» یعنی timestamp کوچکتر.
قاعدهای برای حل تعارض که مقدار با بزرگترین timestamp را نگه میدارد و بقیه را دور میریزد.
نام متغیر در لحظهی اجرا حل میشود، نه موقع ساختن closure
حذف یا ویرایش نکردن عنصر قدیمی؛ عنصر تازه را میگذاریم و هنگام pop عنصر کهنه را رد میکنیم.
محاسبهی مقدار فقط وقتی واقعاً لازم شود
بلندترین دنبالهای که در هر دو ورودی با همان ترتیب میآید، نه لزوماً پیوسته.
انتخاب یک node برای هماهنگی در یک بازه؛ در Raft یک candidate در یک term تازه به رأی اکثریت نیاز دارد.
واگذاری یک منبع یا سهمیه به یک نگهدارنده برای سهم یا زمان محدود.
به پروسه یا آدم فقط دسترسی لازم برای کار را بده و بیشتر نه، تا اشتباه یا نفوذ دامنهی کوچکی داشته باشد.
تعریف رایج و کاربردی: کدی که تست ندارد و بنابراین نمیتوان با اطمینان تغییرش داد.
حملهای به هشهایی مثل SHA-256 که با دانستن H(secret||msg) میتوان بدون راز، H(secret||msg||extra) را ساخت.
دو روش گزارش آمادگی: تا وقتی داده منتظر است (level) یا فقط هنگام رسیدن دادهی تازه (edge).
کتابخانهی C زیر Node.js که event loop، I/O ناهمگام و thread pool را فراهم میکند.
تابعی که فریمورک در مرحلهای ثابت از عمر یک درخواست صدا میزند، مثلاً پیش از اجرای handler.
یک annotation زمان کامپایل که مشخص میکند یک reference تا کی معتبر است.
راهبردی در open addressing: اگر خانه پُر است خانهی بعدی و بعدی را امتحان کن تا خانهی خالی یا کلید پیدا شود.
هر عملیات انگار در یک لحظه بین شروع و پایانش اثر میگذارد، گویی فقط یک نسخه از داده وجود دارد.
دنبالهای از node های جدا از هم که هرکدام یک مقدار و یک اشارهگر به node بعدی (و گاهی قبلی) دارند. برش و اتصال ارزان، دسترسی با اندیس کند.
کرنل قدرتهای root را به واحدهای جدا مثل CAP_NET_BIND_SERVICE یا CAP_CHOWN تقسیم میکند تا یک پروسه فقط همانهایی را داشته باشد که لازم دارد.
عبارتی در Python که از یک iterable در یک خط لیست میسازد، مثل [x * x for x in data if x % 2 == 0].
اندازهی صف کرنل برای اتصالهای منتظر accept().
در سیستم پایدار، میانگین WIP برابر throughput ضرب در میانگین cycle time است.
importی در ES module که به خودِ متغیرِ ماژول صادرکننده اشاره میکند، نه به یک کپی از مقدارش.
میانگین تعداد پروسههای آمادهی اجرا (و در Linux منتظر دیسک) در ۱، ۵ و ۱۵ دقیقهی اخیر.
پخشکنندهی ترافیک ورودی بین چند سرور backend.
نسبت پُر بودن جدول هش: تعداد عنصرها تقسیم بر تعداد خانهها. از یک آستانه بیشتر که شود جدول در جدول بزرگتری دوباره hash میشود.
رد کردن زودهنگام بعضی درخواستها تا بقیه بهموقع سرویس بگیرند.
سازوکاری که یک session را وادار میکند پیش از دست زدن به دادهای که session دیگری استفاده میکند صبر کند؛ PostgreSQL قفل سطح جدول و سطح ردیف دارد.
تنظیمی که اگر دستوری برای گرفتن قفل بیش از حد صبر کند، آن را با خطا رها میکند.
فایلی که نسخهی دقیق، آدرس دانلود و hash همهی وابستگیهای نصبشده را ثبت میکند.
تزریق در لاگ (log injection): ورودی کاربر که شامل newline یا کاراکتر کنترلی است و خط لاگ جعلی میسازد.
تغییر نام، فشردهسازی و حذف فایلهای لاگ قدیمی تا لاگ بینهایت بزرگ نشود.
بکآپی از SQL یا دادهی ردیفها (pg_dump، COPY) بهجای کپی فایلهای داده.
loopback رابط مجازیای است که ترافیک را به همان ماشین برمیگرداند: 127.0.0.0/8 و ::1.
دو تراکنش یک مقدار را میخوانند، هر دو نتیجهای محاسبهشده از آن را مینویسند و یکی بیصدا روی دیگری مینویسد.
اولین اندیس در آرایهی مرتب که عنصرش کوچکتر از هدف نیست.
کشی با اندازهی ثابت که وقتی پر شد کماستفادهترین (least recently used) ورودی را بیرون میاندازد. معمولاً map بهعلاوهی لیست دوپیوندی.
شمارهی توالی لاگ: یک موقعیت در WAL مثل 0/1830840.
باگی که در آن سرور همهی فیلدهای درخواست کلاینت را در یک شیء داخلی کپی میکند و کلاینت فیلدهایی را تعیین میکند که نباید (قیمت، وضعیت، نقش).
ذخیرهی نتیجهی تابع برای ورودیهای تکراری
حافظهای که دیگر لازم نیست اما هنوز قابل دسترسی است و garbage collector نمیتواند آزادش کند.
تضمین زبان یا ابزار که برنامه نمیتواند حافظهای را بخواند یا بنویسد که مال آن نیست.
دو خط تاریخچه را به هم وصل میکند؛ اگر از هم جدا شده باشند، گیت یک merge commit با دو والد میسازد.
commitی با دو والد که اتصال دو تاریخچه را ثبت میکند.
Git نتوانست دو تغییر روی یک خطها را خودکار ترکیب کند و از شما میخواهد انتخاب کنید.
نصفکردن، مرتبکردن هر نیمه و ادغام دو نیمهی مرتب؛ همیشه O(n log n)، پایدار، ولی با O(n) حافظهی اضافه.
درختی از hashها که هر والد hash فرزندانش است؛ پس root برابر یعنی داده برابر.
قاعدههایی که در یک جریان بایتی مثل TCP مشخص میکنند هر پیام کجا تمام میشود.
سرویسهایی که مستقل مستقر میشوند، دادهی خودشان را دارند و از راه شبکه حرف میزنند.
کار کوچکی (callback ی promise یا queueMicrotask) که درست بعد از کد جاری و پیش از ادامهی event loop اجرا میشود.
یک تغییر نسخهدار در schema دیتابیس که با اسکریپت یا ابزار و به ترتیب اجرا میشود.
ارزانترین مجموعهی یال که همهی گرههای یک گراف وزندار را بدون ایجاد دور وصل میکند.
یک واحد استقرار که ماژولهایش فقط با interfaceهای باریک حرف میزنند.
جایگزینی موقت یک attribute، متغیر محیطی یا کلید دیکشنری در طول تست
مخزنی واحد که کد چند سرویس یا کتابخانه را کنار هم نگه میدارد و با هم ساخته و نسخهبندی میشوند.
ساعتی که فقط جلو میرود و برای اندازهگیری مدتزمان است، نه گفتن تاریخ.
readهای پشتسرهم یک client هرگز به مقدار قدیمیتر برنمیگردند.
برآورد نتیجه با اجرای بسیار یک مدل تصادفی و خواندن صدکها.
ترتیبی که Python یک کلاس و والدهایش را برای پیدا کردن یک attribute میگردد؛ super() همین ترتیب را دنبال میکند و با Class.__mro__ چاپ میشود.
بیشترین تعداد بایت payload در هر segment از TCP.
بزرگترین بستهای که یک لینک در یک frame حمل میکند.
فرستادن همزمان چند درخواست و پاسخ مستقل روی یک اتصال.
سنجش مجموعهی تست با این که وقتی کد عمداً خراب شود شکست بخورد یا نه.
قفلی که در هر لحظه فقط به یک goroutine اجازهی دسترسی به یک حافظهی مشترک را میدهد.
mTLS: کلاینت هم گواهی میدهد و سرور آن را بررسی میکند.
کنترل همزمانی چندنسخهای: دیتابیس چند نسخه از یک ردیف نگه میدارد تا خواننده و نویسنده جلوی هم را نگیرند.
یک query برای گرفتن لیست و بعد یک query جدا برای هر آیتم لیست.
قابلیت کرنل که دید جداگانهای از یک منبع مثل PID، mount، شبکه یا hostname به پروسه میدهد.
دوری که مجموع وزن یالهایش کمتر از صفر است؛ هر بار چرخیدن در آن هزینه را کمتر میکند.
نقطههای hook در پشتهی شبکهی کرنل که بستهها را فیلتر یا تغییر میدهند.
netmask یک mask ۳۲ بیتی است که یکهای ابتداییاش بخش شبکهی آدرس IPv4 را نشان میدهند.
خرابیای که در آن گرهها زندهاند ولی گروههایی از آنها به هم دسترسی ندارند.
چارچوب فیلتر بسته در Linux که با nft تنظیم میشود.
پرچمی برای هر thread که با prctl تنظیم میشود و جلوی گرفتن امتیاز بیشتر از راه بیت setuid یا file capability در execve را میگیرد. پس از تنظیم برداشته نمیشود.
ماژول `cluster`: چند process از Node که یک port را به اشتراک میگذارند.
حالتی که read و write و accept بهجای منتظر نگه داشتن thread، فوراً با خطایی مثل EAGAIN برمیگردند.
خواندن یک ردیف دو بار در یک تراکنش و گرفتن دو مقدار متفاوت.
مقداری که برای هر کلید فقط یک بار باید استفاده شود، مثل ورودی هر پیام در AES-GCM.
هر واقعیت فقط یکبار ذخیره شود؛ جدولها را برای این هدف میشکنیم.
مدیر پکیج همراه Node.js و رجیستری عمومی پیشفرض پکیجهای JavaScript.
نشانهی SQL برای مقدار نامعلوم یا غایب.
کد پاسخ DNS به معنی «این نام وجود ندارد».
چارچوبی که به یک برنامه اجازه میدهد بهنیابت از کاربر و با توکن، بهصورت محدود به یک API دسترسی بگیرد، بیآنکه پسورد کاربر را ببیند.
گزینهای در stream که هر chunk میتواند هر مقدار جاوااسکریپتی باشد، نه فقط بایت یا رشته.
راهی برای پرسیدن از CA که آیا یک گواهی مشخص ابطال شده است.
سازوکار کرنل که وقتی حافظه تمام شود، چه در کل سیستم و چه در cgroupی که به memory.max رسیده، یک پروسه را میکشد.
یک قالب استاندارد YAML/JSON برای توصیف یک API روی HTTP: مسیرها، پارامترها و schemaی درخواست و پاسخ.
لایهی هویتی نازک روی OAuth 2.0 که ID token و userinfo اضافه میکند تا کلاینت بداند چه کسی وارد شده.
شکست مورد انتظار در زمان اجرا (ورودی بد، رکورد ناموجود، timeout)، در مقابل باگ.
جواب بهینهی کل مسئله از جوابهای بهینهی زیرمسئلههایش ساخته میشود.
قفل نمیگیرید؛ با نسخهای که خواندهاید مینویسید و اگر دیگری زودتر نوشته باشد شکست میخورید، سپس دوباره میخوانید و تلاش میکنید.
یک هماهنگکننده به ترتیب به سرویسها command میفرستد و دربارهی هر پاسخ یا شکست تصمیم میگیرد.
یک کتابخانه که جدولها را به کلاس و ردیفها را به شیء نگاشت میکند.
نوشتن رویداد در یک جدول دیتابیس و در همان تراکنش تغییر داده، و انتشار آن در مرحلهی بعد.
escape کردن داده برای همان زمینهای که در آن نوشته میشود (بدنهی HTML، attribute، JavaScript، URL).
اجازه دادن به پروسهها که بیش از مجموع RAM و swap حافظهی مجازی رزرو کنند، چون بیشترش هیچوقت استفاده نمیشود.
یک زیرمسئلهی کوچکتر بارها و از شاخههای مختلف بازگشت لازم میشود.
فایلسیستم Linux که یک لایهی قابلنوشتن را روی لایههای فقطخواندنی میگذارد؛ لایههای image کانتینر از آن استفاده میکنند.
فهرستی که بهصورت دورهای بهروز میشود و ده دستهی مهمترین ریسکهای امنیتی برنامههای وب را نام میبرد (منتشرشده توسط OWASP).
قاعدهی Rust که هر مقدار دقیقاً یک مالک دارد و با خارج شدن مالک از scope آزاد میشود.
اگر Partition باشد بین Availability و Consistency انتخاب کن، وگرنه بین Latency و Consistency.
فایل فشردهی گیت که چند object را با هم نگه میدارد.
کش حافظهی کرنل برای محتوای فایلها که خواندن دوبارهی یک فایل را از دیسک بینیاز میکند و در صورت نیاز به حافظه پس گرفته میشود.
برگرداندن یک فهرست بزرگ صفحهبهصفحه بهجای یکجا.
دستور SQL با جاینگهدار (`$1`) که مقدارها جدا از متن SQL فرستاده میشوند.
یک بدنهی تست که روی چند ردیف ورودی اجرا میشود
clone بدون بعضی objectها که در صورت نیاز گرفته میشوند.
وقتی یک بخش سیستم خراب میشود و بقیه کار میکنند، فراخواننده نمیداند چه شده.
ایندکسی که فقط ردیفهایی را پوشش میدهد که شرط WHERE را دارند.
planner پارتیشنهایی را که بهخاطر فیلتر روی کلید پارتیشن نمیتوانند ردیف مطابق داشته باشند کنار میگذارد.
تابع یکطرفهی عمداً کند و دارای salt برای ذخیرهی پسورد، تا نشت پایگاه داده پسوردها را فاش نکند.
در Find هر گرهی روی مسیر را مستقیم به ریشه وصل کن تا Findهای بعدی کوتاهتر شوند.
باگی که در آن `../` در ورودی کاربر باعث میشود handler فایلی بیرون از پوشهی مجاز را بخواند.
مقدار محرمانهای بیرون از پایگاه داده که در هش پسورد وارد میشود، تا فقط دزدیدن پایگاه داده کافی نباشد.
مقداری که سهم مشخصی از مشاهدهها زیر آن است؛ p99 تأخیری است که ۹۹٪ درخواستها از آن سریعترند.
ابزار کارایی Linux که رویدادهای سختافزاری را میشمارد و نمونهبرداری میکند که زمان CPU کجا میرود.
یک connection pooler جدا که بین برنامهها و PostgreSQL قرار میگیرد.
اجرای یک کوئری دو بار در یک تراکنش و گرفتن مجموعهی متفاوتی از ردیفها.
تبدیل شیء Python به بایت و برعکس؛ multiprocessing با آن داده را بین پروسهها میفرستد.
نصبکنندهی استاندارد پکیج در Python که از PyPI دانلود میکند.
خروجی (stdout) یک دستور را به ورودی (stdin) دستور بعدی وصل میکند (`a | b`) تا ابزارهای کوچک به هم زنجیر شوند.
بازیابی به لحظهی دلخواه: یک base backup را restore میکنید و WAL آرشیوشده را تا لحظهی مورد نظر replay میکنید.
Proof Key for Code Exchange: کلاینت در درخواست توکن ثابت میکند همان است که درخواست مجوز را شروع کرده.
خلاصهی هر ستون که `ANALYZE` برای planner ذخیره میکند.
دستورهای سطح پایین گیت (hash-object، write-tree، commit-tree و ...) که دستورهای porcelain روی آنها ساخته شدهاند.
پیامی که هر بار consumer را به شکست میکشد، پس redelivery هرگز موفق نمیشود.
هر سرویس یا کتابخانه مخزن خودش را دارد و جدا منتشر و نسخهبندی میشود.
یک بررسی نوشتهشدهی پس از حادثه: چه شد، چه اثری داشت، چرا و چه باید عوض شود.
قاعدهی load balancing: دو instance تصادفی انتخاب کن و درخواست را به آنی بده که صف کوتاهتری دارد.
ابزار پروفایلینگ Go و handlerهای `net/http/pprof` که پروفایلها را روی HTTP در دسترس میگذارند.
درخواست OPTIONS که مرورگر پیش از درخواست بینorigin با متد یا هدر سفارشی میفرستد تا بپرسد مجاز است یا نه.
در PostgreSQL تراکنشی که با PREPARE TRANSACTION از session جدا و روی دیسک ذخیره میشود و بعداً با COMMIT PREPARED یا ROLLBACK PREPARED تمام میشود.
ستون (یا ستونهایی) که هر سطر را یکتا مشخص میکنند.
یک صف یا consumer جدا برای هر اولویت که به ترتیب سختگیرانه سرویس میگیرد تا پیام فوری پشت یک backlog نماند.
ظرفی انتزاعی که همیشه آیتم با بالاترین اولویت را بیرون میدهد، نه قدیمیترین را.
نمونهی در حال اجرای یک برنامه، با pid، حافظه و پروسهی والد خودش.
مجموعهای از پروسههای مرتبط (مثلاً یک pipeline) که میتوانند با هم سیگنال بگیرند.
قابلیتی در bash و zsh، یعنی `<(cmd)`، که خروجی یک دستور را مثل نام فایل نشان میدهد تا ابزارهایی که فایل میخواهند بتوانند آن را بخوانند (`diff <(a) <(b)`). در POSIX نیست.
فایلسیستم مجازی /proc در Linux که کرنل با آن وضعیت پروسهها و سیستم را مثل فایل نشان میدهد.
یک read model که با مصرف رویدادها ساخته میشود و جدولی مناسب query نگه میدارد؛ با replay میتوان آن را حذف و دوباره ساخت.
مقداری که نمایندهی نتیجهای است که هنوز آماده نیست: اول pending، بعد fulfilled یا rejected.
قاعدهای را که باید برای همهی ورودیها برقرار باشد با ورودیهای خودکار میآزماید.
قالب باینری فشرده برای پیامهای ساختاریافته که در فایل .proto تعریف میشود.
باگی در جاوااسکریپت که در آن کلیدهای زیر کنترل مهاجم مثل __proto__ prototype شیءها را عوض میکنند و شیءهای نامرتبط ناگهان ویژگی اضافه پیدا میکنند.
فراخوانی که اجازه میدهد یک پروسه پروسهی دیگر را ببیند و کنترل کند؛ strace و دیباگرها از آن استفاده میکنند.
consumerای در JetStream که کلاینت پیام را میخواهد و سرور آن را push نمیکند.
کتابخانهای در Python که داده را با type hint اعتبارسنجی و تبدیل میکند.
یک کتابخانهی Rust برای نوشتن ماژولهای توسعهی Python (و صدا زدن Python از Rust).
مخزن عمومی پیشفرض پکیجهای Python که pip و uv از آن دانلود میکنند.
فایل استاندارد پروژهی Python با متادیتا، نسخهی لازم Python و وابستگیهای مستقیم.
درخت قدمهایی که دیتابیس برای اجرای یک query انتخاب میکند و EXPLAIN نشان میدهد.
بخشی از دیتابیس که تصمیم میگیرد کوئری چطور اجرا شود.
مجموعهای اولینورودی-اولینخروجی (FIFO): از انتها اضافه و از ابتدا حذف میشود. معمولاً روی ring buffer ساخته میشود.
subscriberهایی که یک نام مشترک دارند تا هر پیام فقط به یک عضو گروه برسد.
Quicksort در جا، با انتخاب pivot و افراز slice به دو طرف آن، و مرتبکردن بازگشتی هر طرف؛ بهطور میانگین O(n log n).
گروهی از replicaها که موافقتشان لازم است، معمولاً اکثریت قطعی، تا هر دو quorum همپوشانی داشته باشند.
جستوجوی رشته که اول هش پنجرهها را مقایسه میکند و فقط وقتی هشها برابرند متن واقعی را بررسی میکند.
باگی که نتیجهاش به زمانبندیِ همگامنشدهی دسترسیهای همزمان بستگی دارد.
یک الگوریتم consensus از leader election، تکثیر log و قوانین safety که برای فهم آسانتر از Paxos طراحی شده است.
سقفگذاری روی تعداد درخواستهای یک کلاینت در بازهی زمانی.
کنترل دسترسی نقشمحور: کاربر نقش میگیرد و هر نقش به مجموعهای از مجوزها نگاشت میشود.
Remote Code Execution: مهاجم کد خودش را روی سرور شما اجرا میکند.
نسخهای از داده که برای کوئری آماده شده و با اعمال رویدادهای سمت نوشتن ساخته میشود؛ ممکن است عقب باشد ولی باید همگرا شود.
هنگامی که خواندن متوجه replicaی با نسخهی قدیمی میشود، نسخهی جدید را همان لحظه روی آن مینویسد.
بعد از اینکه client مقداری مینویسد، readهای بعدی خودش همان مقدار یا جدیدتر را میبینند.
commitهای شما را روی یک پایهی دیگر دوباره اجرا میکند و commitهای جدید با hash جدید میسازد.
سرور DNS که کل جستوجو را برای کلاینت انجام میدهد و نتیجه را cache میکند.
نامی خوانا که به یک object گیت اشاره میکند.
تغییر ساختار کد بدون تغییر رفتار قابل مشاهدهی آن.
پیشبینی از روی نتیجهی پروژههای مشابه گذشته، نه جزئیات این پروژه.
گزارش محلی از جاهایی که HEAD و سر branchها به آن اشاره کردهاند؛ برای بازیابی commit بعد از reset یا حذف branch.
اعتبارنامهای بلندمدت که کلاینت آن را با access token کوتاهمدت جدید عوض میکند.
باگی که چیزی را که قبلاً درست کار میکرد خراب میکند.
مدلی که داده در جدولهایی از سطر و ستون نگهداری میشود و با کلید به هم وصلاند.
بهروزرسانی فاصلهی یک رأس وقتی مسیر از یک یال کوتاهتر از بهترین مسیر شناختهشده است.
ثبت محلی و فقطخواندنی از یک branch روی remote، مثل origin/main.
هر کلید به node ای میرود که بیشترین امتیاز hash(node, key) را دارد (به آن HRW هم میگویند).
فهرست مرتبی از فرمانها که روی چند node کپی میشود؛ اگر همه log یکسان را به همان ترتیب اعمال کنند، state machineها یکسان میشوند.
نگهداشتن یک نسخهی دوم که دائم بهروز میشود از دیتابیس روی سرور دیگر.
شناسهی یکتایی که به یک درخواست و همهی لاگهایش چسبانده میشود.
حملهای که از اختلاف دو parser HTTP دربارهی پایان درخواست سوءاستفاده میکند.
قابلیتی در Git (reuse recorded resolution) که حل قبلی یک conflict را دوباره اعمال میکند.
سقفی برای retryها بهصورت کسری از درخواستهای عادی، معمولاً با token bucket.
فشار اضافهای که از retry همزمان کلاینتها روی سرور از پیش آسیبدیده ایجاد میشود.
سروری که درخواست کلاینت را میگیرد و بهجای او به backend میرساند.
Request for Comments: سند پیشنهادی که پیش از تصمیم برای بحث و نظرخواهی پخش میشود.
آرایهی ثابت با اندیس head و یک شمارنده که موقعیتها با باقیمانده دور میزنند؛ پس حذف از ابتدا هیچ عنصری را جابهجا نمیکند. وقتی پر شد میتواند دو برابر شود (یک بار کپی) تا push سرشکن O(1) بماند.
اصلاح یک انتشار بد با انتشار تازه، نه برگشت.
برگرداندن production به نسخهی سالم قبلی، در مقابل roll forward یعنی ارائهی یک اصلاح تازه.
هشِ یک پنجرهی لغزان که با حذف نویسهی قدیمی و افزودن نویسهی جدید در O(1) بهروز میشود.
استقراری که instanceها را یکییکی عوض میکند.
Resident set size: مقدار حافظهی فیزیکی که پروسه همین حالا در RAM دارد، نه کل حافظهی مجازیاش.
یک segment در TCP که اتصال را فوراً و بدون تبادل مرتب FIN قطع میکند.
راهنمای گامبهگام برای ادارهی یک سیستم و برخورد با یک خرابی شناختهشده.
در Go یک int32 که یک نقطهی کد Unicode را نگه میدارد؛ رشته بایت است و یک نویسه میتواند چند بایت باشد.
یک تراکنش طولانی کسبوکاری که به چند تراکنش محلی شکسته میشود و هر کدام یک کار جبرانی دارد که اگر قدم بعدی شکست خورد آن را خنثی میکند.
مقدار تصادفی که کنار هش پسورد ذخیره میشود تا پسوردهای یکسان هشهای متفاوت بدهند.
ویژگی کوکی که تعیین میکند مرورگر در درخواستهای بینسایتی کوکی را کِی بفرستد.
شرطی که طوری نوشته شده که ایندکس بتواند برایش به کار برود.
نقطهای نامدار داخل یک تراکنش که میشود بدون رها کردن کل تراکنش به آن برگشت.
Software Bill of Materials: فهرست قابلخواندن برای ماشین از اجزای داخل یک build.
فرستادن کوئری به همهی shardها و ادغام پاسخهای جزئی، وقتی کوئری شامل shard key نیست.
بررسی دادهی غیرقابلاعتماد با یک شکل تعریفشده (نوع، بازه، فیلدهای الزامی) در مرز برنامه، پیش از آنکه بقیهی کد از آن استفاده کند.
توزیع سورس یک بستهی Python: آرشیو سورس بههمراه metadata که در صورت نیاز هنگام نصب به wheel ساخته میشود.
جایی که میتوان رفتار را بدون ویرایش کدِ اطرافش عوض کرد.
جستجوی الگو و آنتروپی در کد و تاریخچهی git برای پیدا کردن اعتبارنامههای لو رفته.
ورودیهای شروع که به fuzzer داده میشود، بهتر است نمونههای واقعی باشند.
کسری از ردیفها که یک شرط نگه میدارد.
شیء مبتنی بر شمارنده که حداکثر N نفر را همزمان راه میدهد و بقیه منتظر میمانند.
قرارداد نسخهگذاری MAJOR.MINOR.PATCH و سینتکس بازه (`^` و `~`) که npm برای انتخاب نسخه استفاده میکند.
همه یک ترتیب واحد از عملیات میبینند که ترتیب هر client را حفظ میکند، ولی لازم نیست با زمان واقعی بخواند.
جریان یکطرفه و متنی از رویدادها از سرور به مرورگر روی یک پاسخ معمولی HTTP.
پیدا کردن نشانیهای فعلی instanceهای یک سرویس در حالی که میآیند و میروند.
لایهای از proxyهای sidecar کنار هر سرویس که discovery و load balancing و retry و TLS را بیرون از کد برنامه انجام میدهد.
سرویس کوچکی که نگه میدارد کدام instanceها زندهاند؛ instanceها با یک TTL ثبت میشوند و مدام آن را تمدید میکنند.
وضعیتی که سرور نگه میدارد و با یک شناسهی تصادفی در کوکی پیدا میشود.
بیتهایی که اجرایی را با هویت مالک (یا گروه) آن اجرا میکنند نه فراخواننده؛ روی پوشه، setgid باعث میشود فایلهای جدید گروه پوشه را بگیرند. در ls -l به شکل s دیده میشوند.
تابع هشی که گیت بهطور پیشفرض برای نامگذاری objectها استفاده میکند (۴۰ کاراکتر hex).
اجرای پیادهسازی جدید کنار قدیمی روی ورودی واقعی، با پاسخ دادن فقط از قدیمی و شمردن تفاوتها.
clone با تاریخچهی کوتاهشده، مثل --depth 1.
کپیای که فقط container بیرونی را تکرار میکند و عنصرهای داخلی همان شیءهای قبلیاند. deep copy آنها را هم کپی میکند.
معیاری برای اینکه یک رشته چقدر تصادفی به نظر میرسد، بر حسب بیت در هر نویسه.
دادهی یک سیستم را با یک کلید (shard key) بین چند node تقسیم میکند تا هر node فقط بخشی از آن را نگه دارد.
بلوکی از حافظه که چند پروسه همزمان map میکنند و بدون کپی روی همان بایتها میخوانند و مینویسند.
بلوک حافظهای که همزمان برای چند thread دیده میشود و با Atomics به کار میرود.
کوچک کردن ورودی تصادفی شکستخورده تا کوچکترین ورودی که هنوز شکست میخورد.
کشتن اجباری (سیگنال ۹)؛ نه گرفته میشود نه نادیده، پس هیچ کد پاکسازی اجرا نمیشود.
پیام کوچک و ناهمگامی که کرنل یا پروسهی دیگر به یک پروسه میفرستد، مثل SIGTERM یا SIGINT.
سیگنالی که پروسه هنگام نوشتن در pipeی با خوانندهی بسته میگیرد (سیگنال ۱۳).
سیگنال مؤدبانهای که از پروسه میخواهد متوقف شود و پروسه میتواند قبلش آن را بگیرد و تمیزکاری کند.
پوشهای داخل هر محیط که پکیجهای شخص ثالث نصبشده در آن قرار میگیرد.
allocator در Go هر درخواست حافظه را به یکی از اندازههای ثابت گرد میکند. برای همین ظرفیت slice میتواند از چیزی که فقط فرمول رشد میگوید بزرگتر باشد.
گزینهای برای `SELECT ... FOR UPDATE` که بهجای انتظار، ردیفهای قفلشدهی دیگران را رد میکند؛ برای ساخت صف کار.
شاخص سطح سرویس: نسبت اندازهگیریشدهی رویدادهای خوب به کل، مثل درخواستهای غیر 5xx.
slice در Go یک هدر سهکلمهای است: اشارهگر به backing array، طول و ظرفیت. کپیکردن هدر عنصرها را کپی نمیکند.
limiter تقریبی که پنجرهی ثابت قبلی را به نسبت همپوشانیاش با بازهی اخیر وزن میدهد.
هدفی برای یک شاخص کیفیت سرویس در یک بازه، مثلاً ۹۹٫۵٪ موفقیت در ۳۰ روز.
حملهی منع سرویسی که در آن کلاینت درخواست را بسیار کند میفرستد تا اتصالهای سرور را اشغال نگه دارد.
یک بررسی بسیار کوچک که نشان میدهد artifact ساختهشده اصلاً بالا میآید و پاسخ میدهد، پیش از بررسیهای عمیقتر یا deploy.
نسخهی ذخیرهشدهی وضعیت foldشده در یک version، تا بارگذاری فقط رویدادهای بعد از آن را replay کند.
هر تراکنش از یک snapshot سازگار از داده میخواند که لحظهی شروعش گرفته شده است.
SNI: کلاینت در handshake اسم میزبان مورد نظر را میگوید.
دستگیرهای از سیستمعامل که برنامه با آن روی شبکه میفرستد و میگیرد.
هر چیزی که نرمافزار شما از آن ساخته و با آن تحویل میشود: وابستگیها، registryها، ابزار build و CI.
فقط بعضی پوشهها را در working tree قرار میدهد.
دو node هر دو خود را primary میدانند و نوشتنهای متفاوت میپذیرند.
حملهای که در آن ورودی کاربر بخشی از متن SQL میشود و معنای آن را عوض میکند.
کد خطای استاندارد پنجکاراکتری، مثلاً 23505 برای نقض unique.
همهی commitهای یک branch را به یک commit جدید روی branch مقصد تبدیل میکند.
کلید عمومی امضاشده با کلید CA، همراه principal و بازهی اعتبار، بهجای فهرستی از کلیدهای خام.
یک کلید خصوصی نزد شما و یک کلید عمومی برای اشتراک، برای ورود بدون رمز عبور.
فرایندی که کلیدهای خصوصی بازشده را در حافظه نگه میدارد و از طرف ssh امضا میکند.
SSRF (جعل درخواست سمت سرور): کاری که باعث میشود سرور آدرسی را که کاربر داده فراخوانی کند و به جاهایی برسد که خود کاربر نمیرسد.
مرتبسازیای که ترتیب نسبی عناصر برابر را حفظ میکند.
مجموعهای آخرینورودی-اولینخروجی (LIFO) که فقط از یک سر push و pop میشود. کاربردها: تاریخچهی undo، تطبیق پرانتز و call stack.
عکسی از چیزی که commit بعدی خواهد داشت، ذخیرهشده در .git/index.
روشی که multiprocessing با آن پروسهی فرزند میسازد: spawn، fork یا forkserver.
پشتهای از تغییرهای کنار گذاشتهشده که بعداً برمیگردانید.
تنظیمی در PostgreSQL که هر statement طولانیتر از زمان دادهشده را لغو میکند.
بررسی سورس برای پیدا کردن باگهای محتمل بدون اجرای آن.
احتمال اینکه یک آزمون اثر واقعی را تشخیص دهد.
توصیف قابلاندازهگیری رفتار عادی، مثل یک SLO، که آزمایش نباید آن را نقض کند.
برگرداندن کلمه به ریشهاش تا شکلهای مختلف یک کلمه با هم تطبیق شوند؛ مثلاً running و runs و run همه میشوند run.
بیت مجوز پوشه (t در ls -l) که فقط به مالک فایل یا مالک پوشه اجازهی حذف یا تغییر نام میدهد، مثل /tmp.
روشی برای قابلاعتماد کردن ارسال: یک بسته میفرستی، منتظر تأییدش میمانی و با timeout دوباره میفرستی.
ابزار Linux که فراخوانهای سیستمی و سیگنالهای یک پروسه را چاپ میکند.
جایگزین کردن تدریجی یک سیستم پشت یک router تا قدیم و جدید کنار هم کار کنند.
شیئی که داده را تکهتکه جابهجا میکند تا برنامه لازم نباشد همهی آن را در حافظه نگه دارد.
فهرستی از شش دسته تهدید: Spoofing، Tampering، Repudiation، Information disclosure، Denial of service و Elevation of privilege.
دستور match در Python که مقدار را بر اساس شکلش (literal، دنباله، mapping، کلاس) باز میکند و guard هم میپذیرد.
یک نوع با هر شیئی که متدهای درست را داشته باشد برقرار است، بدون ارثبری صریح. در Python، typing.Protocol این شکل را برای type checkerها توصیف میکند.
سبکی که در آن taskهای همزمان درون یک scope زندگی میکنند؛ scope منتظر همه میماند و اگر یکی شکست بخورد بقیه را لغو میکند.
نوشتن هر خط لاگ بهصورت یک شیء JSON با فیلدهای نامدار، بهجای متن آزاد.
SAN: افزونهای که نامها و IPهای معتبر برای گواهی را فهرست میکند.
یک repository تو در تو که به یک commit مشخص پین شده است.
subnet بلوکی پیوسته از آدرسهای IP است که یک prefix مشترک دارند.
فیلد `imports` در package.json: نامهای مستعار خصوصی که با `#` شروع میشوند و به فایل نگاشت میشوند.
کپی کردن فایلهای یک repository دیگر در یک زیرپوشه، با حفظ امکان merge تاریخچهی آن.
برنامهای که اگر سیاست sudoers اجازه بدهد، یک دستور را با هویت کاربر دیگری (معمولا root) اجرا میکند و آن را لاگ میکند.
فایل سیاستی که مشخص میکند کدام کاربر با sudo کدام دستور را با کدام هویت اجرا کند؛ فقط با visudo ویرایشش کنید که نحو را بررسی میکند.
شناسهی مصنوعی ردیف بدون معنای کسبوکاری، مثل یک شمارهی identity.
فضایی روی دیسک که کرنل صفحههای کماستفادهی حافظه را برای آزاد کردن RAM به آنجا منتقل میکند.
فایل کوچکی که محتوایش مسیر فایل دیگری است. inode خودش را دارد و اگر مقصد حذف شود، بیمقصد میماند.
تنظیم PostgreSQL که تعیین میکند COMMIT صبر کند تا WAL آن روی دیسک flush شود یا نه.
هشت سطح استاندارد لاگ از 0 (emerg) تا 7 (debug) که syslog(3) تعریف میکند.
درخواست یک برنامه از کرنل، مثل open یا read؛ ابزارهایی مثل strace آنها را نشان میدهند.
اولین پروسه و مدیر سرویس در بیشتر توزیعهای Linux (PID 1).
فضای هدررفته در جدول یا ایندکس بهخاطر نسخههای مردهای که دوباره استفاده نشدهاند.
یک جدول منطقی بزرگ را بر اساس یک کلید (بازهی تاریخ، فهرست مقدار یا hash) به جدولهای فیزیکی کوچکتر (پارتیشن) تقسیم میکند.
یک ALTER که کل جدول را در فایل جدید کپی میکند و در تمام این مدت قفل سنگین نگه میدارد.
کندترین چند درصد درخواستها (p99 و p999) که در سیستمهای fan-out تجربهی کاربر را تعیین میکنند.
پروتکل جریان بایتی مطمئن و مرتب روی IP.
بستههای پروبی که کرنل روی اتصال بیکار میفرستد تا مرگ طرف مقابل را تشخیص دهد.
مدل ۴ لایهی اینترنت: link، internet، transport و application.
توسعهی تستمحور: اول تست شکستخورده، بعد گذراندنش، بعد تمیزکاری (red، green، refactor).
میانبرها یا انتخابهای کهنهی کد که تغییر بعدی را کندتر میکنند، مثل وامی که بهره دارد.
شیء ساختگی (mock، stub، fake) که در تست جای وابستگی واقعی مینشیند.
مدلی: تست واحد زیاد و سریع، تست یکپارچگی کمتر و تست سرتاسری بسیار کم.
ابزاری که فایلهای تست را پیدا و اجرا میکند و نتیجه را گزارش میدهد.
جریان اجرای مستقل داخل یک process که حافظه را با threadهای دیگر شریک است.
مجموعهی ثابتی از thread که کارهای بلاککننده (فایل، crypto، DNS) را برای Node.js اجرا میکند؛ اندازهی پیشفرض ۴.
روشی ساختارمند برای پرسیدن اینکه چه میسازیم، چه چیزی خراب میشود و چه میکنیم، پیش از آنکه مهاجم همین سؤالها را بپرسد.
SYN، SYN-ACK، ACK: روش باز شدن اتصال TCP.
mergeای که دو سر شاخه را با پدر مشترکشان مقایسه میکند.
وقتی یک رویداد چندین پروسه یا thread منتظر را بیدار میکند ولی فقط یکی میتواند از آن استفاده کند و کار هدر میرود.
حالت طرفی که اول اتصال را بسته و مدتی بعد از پایان اتصال در این حالت میماند.
TLS: رمزنگاری و احراز هویت اتصال روی TCP.
Time-of-check to time-of-use: وضعیت بین بررسی و عملی که به آن تکیه دارد عوض میشود.
limiterی که توکن را با نرخ ثابت پر میکند و برای هر درخواست یکی خرج میکند؛ burst تا ظرفیت مجاز است.
کلاینتی که فیلدهای ناشناخته را نادیده میگیرد، پس تغییر افزایشی API آن را نمیشکند.
نشانهای که هنگام حذف در جدول open addressing باقی میماند تا جستوجوها از روی آن عبور کنند.
استفاده از `await` مستقیم در بالاترین سطح یک ES module، بیرون از هر تابع async.
ترتیبی از رأسهای یک DAG که در آن هر یال از رأس زودتر به رأس دیرتر میرود.
traceroute لیست روترهای مسیر تا یک میزبان را با فرستادن بستههایی که TTL آنها از ۱ شروع و زیاد میشود نشان میدهد.
مجموعهای از متدها که یک نوع میتواند پیاده کند؛ روش Rust برای اشتراک رفتار.
گروهی از دستورها که دیتابیس آنها را یک واحد میبیند: یا همه اثر میکنند یا هیچکدام.
پکیجی که مستقیم نخواستهاید، ولی یکی از وابستگیهایتان به آن نیاز دارد.
object گیت که یک پوشه را نشان میدهد: نام، mode و هش blobها و زیرپوشهها.
جابهجایی محلی اشارهگرهای دو یا سه node که شکل درخت جستوجو را عوض میکند ولی ترتیب in-order را حفظ میکند.
ترتیبی منظم برای دیدن همهی nodeها: pre-order، in-order، post-order یا level-order.
درختی که هر یال یک نویسه است، پس کلمههایی که پیشوند مشترک دارند یک مسیر مشترک دارند. هزینهی جستوجو به طول کلمه بستگی دارد، نه به تعداد کلمهها.
تابعی که دیتابیس خودکار قبل یا بعد از INSERT، UPDATE یا DELETE روی یک جدول اجرا میکند.
گروه سهحرفی پشتسرهم؛ مقایسهی مجموعهی trigramهای دو رشته یک امتیاز شباهت میدهد که برای تطبیق تقریبی به کار میرود.
trunk-based: تغییرهای کوچک و روزانه به branch اصلی.
خطی در نمودار که داده از آن میان بخشهایی با سطح اعتماد متفاوت عبور میکند، مثلاً از اینترنت به API شما.
رفتار یک شیء در زمینهی منطقی. در Python صفر، None و containerهای خالی false هستند و بیشتر مقدارهای دیگر true.
نوع دادهای در PostgreSQL که یک سند را به شکل فهرست مرتبشدهی کلمههای نرمالشده (lexeme) با موقعیتشان نگه میدارد؛ برای جستوجوی متنی.
زمان تا اولین بایت: چقدر طول میکشد تا اولین بایت پاسخ برسد.
تعداد ثانیههایی که رکورد cacheشده بدون پرسش دوباره قابل استفاده است.
پروتکلی که در آن coordinator از همهی participantها میخواهد prepare کنند و بعد به همه میگوید commit کنید یا همه abort.
قاعدهی SQLite که ستون یک نوع را ترجیح میدهد و در صورت امکان مقدار را تبدیل میکند، ولی سختگیرانه اجبارش نمیکند.
ابزاری مثل mypy که type hintها را میخواند و بدون اجرای برنامه خطاهای نوع را گزارش میکند.
یک annotation اختیاری مثل x: int یا -> str که نوع مورد انتظار را میگوید. مفسر آن را ذخیره میکند اما اعمال نمیکند؛ type checkerها آن را میخوانند.
منتشر کردن بستهی مخرب با نامی شبیه یک بستهی محبوب، به امید اشتباه تایپی.
واژگان مشترک توسعهدهندگان و متخصصان دامنه که در کد هم عیناً به کار میرود.
پروتکل datagram بدون اتصال روی IP، بدون تضمین تحویل.
ماسکی برای هر پروسه که بیتهای مجوز آن از فایلها و پوشههای تازه حذف میکند. با 022 فایل جدید 644 و پوشه 755 میشود.
promise ردشدهای که هیچکس با catch یا try/catch رسیدگیاش نکرده.
هنگام ادغام دو درخت، کوچکتر را زیر ریشهی بزرگتر بگذار تا درختها کمعمق بمانند.
ساختاری که نگه میدارد کدام عنصرها در یک گروهاند، با Find (کدام گروه؟) و Union (ادغام دو گروه).
فایل متنی کوچکی شبیه INI که به systemd میگوید یک کار را چطور اجرا یا زمانبندی کند.
الگویی که در آن یک شیء تغییرها را ردیابی میکند و همه را یکجا در یک transaction مینویسد.
ساخت دوبارهی شیء از بایتهای نامطمئن با قالبی که هنگام decode میتواند کد اجرا کند، مثل pickle در Python.
تبدیل شکل قدیمی رویداد ذخیرهشده به شکل فعلی هنگام خواندن، بهجای ویرایش رویدادهای ذخیرهشده.
استفاده از اشارهگری که حافظهی مقصدش آزاد شده است.
کسری از زمان که سرور مشغول است: نرخ ورود تقسیم بر نرخ سرویس.
ابزاری که نسخهی Python، محیط مجازی، وابستگیها و lock file را مدیریت میکند.
دستور نگهداری PostgreSQL که نسخههای مردهی ردیف را پاک میکند و visibility map را بهروز میکند.
شیئی تغییرناپذیر و بدون هویت که با مقدارش مقایسه میشود، مثل پول یا نشانی ایمیل.
یک شمارنده برای هر process؛ مقایسهی دو vector دقیقاً میگوید قبل، بعد یا همزمان.
یک vector clock که به مقدار ذخیرهشده وصل میشود تا replicaها بتوانند بهروزرسانی را از تعارض تشخیص دهند.
جفت رابط اترنت مجازی: هرچه وارد یک سر شود از سر دیگر بیرون میآید.
پوشهای جدا با لینک interpreter و site-packages مخصوص خودش تا هر پروژه وابستگیهای خودش را داشته باشد.
یک bitmap برای هر جدول که صفحههای heap را که همهی ردیفهایشان برای همهی تراکنشها قابلدیدن است علامت میزند.
write-ahead log: PostgreSQL هر تغییر را پیش از دست زدن به فایلهای داده در یک لاگ ترتیبی ثبت میکند.
عملگر := در Python که داخل یک عبارت به یک نام مقدار میدهد، مثل if (n := len(x)) > 5.
پروتکلی برای یک کانال پیام دوطرفهی پایدار که با یک upgrade روی HTTP شروع میشود.
یک بستهی Python ساختهشده: فایل zip با پسوند whl که بدون اجرای هیچ مرحلهی build نصب میشود.
سقف تعداد آیتمهایی که همزمان در جریاناند.
مرحلهای در shell که یک expansion بدون quote را به چند کلمهی جدا میشکند.
تعداد ثابتی goroutine که کارها را از یک صف مشترک برمیدارند.
threads داخل یک process در Node، با event loop و heap جدا، برای کار CPU-bound.
فایلهای روی دیسک که ویرایش میکنید، در برابر چیزی که گیت stage یا commit کرده است.
یک پوشهی کاری اضافه متصل به همان repository که branch خودش را checkout کرده است.
دو تراکنش دادهی مشترکی را میخوانند، هر کدام ردیف متفاوتی را بهروز میکند و با هم قاعدهای را میشکنند که هیچکدام تنها نمیشکست.
گواهی X.509: سندی امضاشده که یک کلید عمومی را به یک نام وصل میکند.
آیتمها را از stdin میخواند و دستوری را با آنها بهعنوان آرگومان اجرا میکند. برای نام فایلهای دارای فاصله، `-0` را با `find -print0` به کار ببرید.
Cross-site scripting: متنی که مهاجم کنترل میکند در مرورگر کاربر دیگر بهعنوان HTML یا JavaScript اجرا میشود.
الگوی دسترسی نامتقارن که در آن چند کلید بیشتر درخواستها را میگیرند و دنبالهی بلندی کم.
فرزندی که تمام شده اما والدش هنوز `wait` نزده، پس ردیفش در جدول پروسهها مانده است.
دو نسخهی یکسان کنار هم؛ ترافیک فقط وقتی نسخهی جدید سالم بود از نسخهی زنده به آن منتقل میشود.
کامیتی که قرار است هنگام rebase با autosquash داخل کامیت قبلی ادغام شود.
اسکریپتی که Git در نقطهای از جریان کار، مثلاً پیش از commit، خودش اجرا میکند.
اصطلاحی پیدا نشد.